Kort voor Nuwejaar

2010 lê op sy rug.  Ek ook – op die oomblik.  Laptop op my maag/skoot (is daar ‘n verskil??). Ek en 2010 het een ding in gemeen.  Ons is moeg.  Ons is op.  Was ‘n woelige jaar.  ‘n Emosionele jaar.  ‘n Jaar waar ons albei moes wys wat in ons steek.  2010 was nie vir sissies nie.  Ons het albei met skraapmerke en bloed geëindig.  En tog was daar oorwinnings ook.  Is ons hopelik beter af as wat ons was.

Terwyl ek sit-lê en tik, kyk ek deur my kamervenster.  ‘n Bos pienk-en-pers petunias groet my  soggens. Hiermee belowe ek myself;  dat al is my dag hoe vaal, iewers sal daar spatsels kleur wees – ‘n sms van ‘n vriendin, ‘n oproep van my kinders, manlief wat my ‘n drukkie gee as ek kosmaak, die omgee van my kollegas.

‘n Voëltjie, wat elke oggend op die stoepie sy krummels soek laat my besef dat God elke minuut van die dag na my kyk.  Sal Hy my nooit alleen laat nie.  Die gras wat met die reën so vinnig groei herinner my aan die seën wat ek daagliks mildelik ontvang en net soos die gras, my gesig oplig en groei.

Dis dán, dat ek weet – 2011 is MY jaar!!!

1250628606etO22f[1]